ALEXANDER
'Het geluk is met de sterkste'
Perzië - Babilonië - Juni 323 A.D.
Onze wereld is voorbij...
verpletterd door oorlogen.
Nu ben ik de...
bewaker van zijn lichaam...
in dit Egyptisch land.
Ik volgde het, zoals een farao.
En dit voor 40 jaar al.
Ik ben de overwinaar...
maar wat betekenis heeft het?
Er is niemand meer die het zich herinnerd...
de grote Kogamella cavalerie.
Of de bergen van Hindu Kush...
toen deze door 100.000 man overgestoken werden...
richting Indië.
Hij was, een god... Katmus.
Of toch bijna, zover ik weet.
Tiranen, veroveren gemakkellijk...
een rivier...
daarom kan een tiran niet zomaar terugkeren naar zijn volk.
Wat weten deze schoolkinderen van de wereld af?
Om te regeren moet je zelf sterk zijn...
Alexander was meer, een Prometeus...
een vriend van de mensen, hij veranderde de wereld.
Voor hem waren er stammen...
en na hem...
was alles mogelijk.
Hij voelde aan, dat de wereld
kon geregeerd worden...
door één koning.
Dat was beter voor iedereen.
18 enorme Alexandriës, bouwde hij...
het was een imperium, niet van land en goud...
maar van de kennis.
De Helleense beschaving...
beschikbaar... voor iedereen.
Hoe zal ik het zeggen?
Hoe moet ik uitleggen, wat het is...
te zijn, te dromen...
grote dromen.
Te geloven dat Alexander alles kon doen.
Eender wat.
In zijn aanwezigheid, verlicht door Apollo...
overtroffen we onszelf.
Eerlijk gezegd...
Ik ontmoette veel grote mannen in mijn leven.
Maar enkel één kolos...
nu alleen, en oud...
begrijp ik...
wie deze natuurkracht was.
Begrijp ik het wel echt?
Heeft een man als Alexander echt bestaan?
Natuurlijk niet.
Ze idealiseerden hem, maakten hem beter dan hij was...
mensen...
ze staan op en vallen neer...
opstaan en vallen...
Het Oriënt, het grote Perzische Rijk...
regeerde bijna de hele wereld.
Het westen, ooit grote Griekse steden...
Thebe, Athene, Sparta...
gevallen door trots.
Sedert 100 jaar nu,
kopen de Perzische koningen de Grieken om...
met goud, om als hun huurlingen te vechten.
Toen kwam Philip, de eenoogige, en alles veranderde.
Unie van stammen...
onwetende herders...
aan de kust en in de bergen.
En met zijn ijzeren wil, maakte hij een professioneel leger.
Kreeg hij de Grieken op hun kniëen.
Daarna, verlangde hij naar Perzië...
terwijl daar, de grote koning Darius...
... vreesde dat Philip zijn troon in Babylon wilde.
Het was tijdens deze oorlogsdaden...
...dat Alexander werd geboren...
...in Pella.
Sommigen noemden zijn moeder...
koningin Olympia, een heks.
Sommigen zeggen dat Alexander, de zoon van Dionisus is.
anderen... van Zeus.
Maar, eerlijk...
er was niemand in Macedonië
die niet opkeek naar de vader en de zoon, altijd samen...
en zich dat afvroeg.
Haar huid...
van water.
haar tong is van vuur.
Ze is je vriend.
Pak aan.
Als je twijfelt...
zal ze aanvallen.
Onthoud dat.
Nooit twijfelen.
Goed zo...
ze zijn als mensen...
je kunt er jarenlang van houden...
voeden, verzorgen...
maar tosch,...
keren ze zich tegen je.
En ze noemen mij barbaars...
terwijl Phillip Dionisius heel de nacht vervloekt.
Vrouwen...
zijn de enigen...
die Dionisius kennen.
Mijn kleine Achileas.
Wacht hier, Alexander.
Hier.
Wat wil je...
Heb je me gemist?
Nee, niet hier!
Jij hoer, bedien je koning.
Koning van wat?
Je krijgt niets van me!
Ik heb koninklijk bloed, afstammelinge van Achileas.
En ik heb Barbaars bloed.
Jij bent een dronken hoer.
Jij vloekt teveel...
Jij hoer, ik haal je ingewanden eruit!
Ik vervloek jullie beide!
Denk je, dat de mensen je respecteren?
Denk je dat ze niet weten, dat hij een bastaard is?
Ik vervloek je alle twee, jij heks!
En let op je slangen!
Heb ik je dat niet gezegd? Heb ik je dat niet gezegd?
Je gaat me gehoorzamen. - Nee, doe ik niet.
Gehoorzaam me, of ik vermoord je,
met de blote hand.
Gehoorzaam me! - Uw Hoogheid, nee!
In de naam van God.
Hij zal nooit de jouwe zijn!
Nooit!
In mijn baarmoeder...
...droeg ik mijn wraak.
In de wereld waarin hij opgroeide...
geloofde hij in vriendschap...
daar ontdekte Alexander zijn levensdoel.
Stop met spelen, vecht!
als je aan het front bent
van een gevecht...
en je hebt een barbaar tegenover je
moet je meer doen dan op zijn maag...
of zijn armen...
slaan, maar recht op zijn hart.
En vergeet niet alle dagen te eten...
tot jullie volwassen zijn.
Dat bereik je niet in bed...
wachtend op je hete soep, Cassander.
Na een nachtelijk gevecht.
Komaan, Alexander, komaan!
Denk je dat een koning respekt...
verdiend omdat hij van koninklijk komaf is?
De eerste regel is,
vraag nooit minder van je mannen...
maar vraag meer.
Goed zo, goed gedaan, Hefestion.
Goed geworsteld.
Zo wilde ik het.
Je vocht goed, maar verloor...
En nu, feliciteer elkaar.
Vooruit.
Wou je dat ik je liet winnen, Alexander?
Je hebt gelijk...
maar ik beloof je ooit van je te winnen, Hefestion.
Er werd gezegd, dat Alexander nooit verslagen werd...
behalve dan door Hefestion.
Hoewel, ze zijn een inferieur ras...
de Perzen regeren over 80% van de ons bekende wereld.
Maar is het mogelijk...
dat de bron van de Egyptische...
machtige Nijl...
afkomstig is van deze bergen...
op de landsgrenzen?
Als het zo is, kan een ervaren gids...
zijn weg vinden...
door deze rivier, tot de grens van Indië...
dan naar de Oostelijke Oceaan...
tot het einde van de wereld...
en via deze route...
op de Nijl...
terug naar Egypte, door de Middellandse Zee...
terug naar huis, naar Griekenland.
Nu, als het volk...
inzag dat ze in het middelpunt waren...
kan Griekenland de wereld regeren!
Waarom, meester...
spreek je van onbekend land,
alsof het nog te ontdekken is?
Indië, waar Hercules en Dionisus vochten.
Al deze mannen die naar het Oosten gingen...
Tesio, Jasson, Achileas...
hebben gezegevierd!
Van generatie op generatie...
gaat deze legende verder.
Waarom?
Tenzij het de waarheid is.
Verhalen over Amazones, he?
Nee, Alexander...
alleen het gewone volk gelooft dit.
Ze geloven bijna alles.
Daarom zijn we hier, om onderwezen te worden...
en niet in deze onzin te geloven.
Maar als we toch beter zijn als de Perzen?
Waarom regeren we ze niet?
Het is, altijd geweest...
een griekse droom om naar het Oosten te gaan.
Het Oosten heeft een eigenschap...
om mannen en hun dromen op te slokken.
Meester, meester? - Ja?
Meester? - Wat wil je?
Waarom zijn de Perzen zo wreed?
Niet nu, Nearcos...
Maar het is waar Nearcos.
De Orientalische stammen staan bekend...
als barbaars en dulden geen tegenspraak.
De overmaat van alles, is de vernietiging van de mensheid.
Daarom zijn wij, Grieken, superieur, wij...
houden onszelf onder controle.
Moderatie.
Hopen we.
En wat van Achileas, en Troje, meester?
Is dat ook overdreven?
Achileas, had geen grenzen...
hij domineerde andere mensen, totdat
als hij niet mocht meedoen aan een gevecht,
vanwege de dood van zijn geliefde Patrocolus...
bracht hij zijn eigen legers in gevaar...
hij is een dikke egoist.
Dus jij zegt dat de liefde tussen...
Achileas en Patrocolus onrein was?
Als twee mannen in zonde slapen...
geven ze zich over aan de lust, het heeft niets te maken...
met het goede in ons.
Het is zoals alle andere overmaten, Alexander.
Jaloezie is er een van...
maar als mensen de kennis zoeken...
bij elkaar.
Dat is rein, dat is groots.
Als zij strijden, om het beste te zijn, elk op zich...
dat is ook een soort liefde tussen mannen...
die een stad kunnen opbouwen.
En ons verheffen uit ons armtierig leven.
Philip bracht Aristoteles naar Athene, om Barbaars onderricht te krijgen.
Hij had een ambitieus droom, Perzië aan te vallen.
Is dat alles wat je kan, Cleitos?
Terug naar de graanschuur, ik berijd hem wel zelf.
Niemand krijgt hem getemd,
Uwe Hoogheid.
Niemand.
Hij is teveel gestraft.
Nobele koning...
dit dier heeft temperament...
niet waardig aan Philip van Macedonië.
Geef me de tijd om iets beters te vinden...
dat beter bij je past... - Waarom ik deze furie wil?
Mijn vrouw is net zo.
Zie ik er zo oud uit?
Ik zorg voor je! - Kalmeer maar...
Vrouwen zijn net zo...
te nerveus voor het gevecht. Ruim het op.
Koop het voor mij, vader...
ik zal hem berijden.
En als het niet lukt?
Betaal ik hem zelf. - Met wat?
Ik ben niet gek! - Ik betaal je!
Dit paard kan niet bereden worden...
het heeft iets aan zijn verstand.
Het kan bereden worden...
door mij.
Als je hem temt, is ie van jou.
Voor de halve prijs.
Het paard zal hem doden, Philip...
Het zal hem vertrappelen. - Echt?
Na dit weten we of hij muziekant wordt.
Die jongen kan het niet aan, Philip...
hij gaat zich pijn doen.
Laat hem dat maar zelf te weten komen.
Daar is het tijd voor.
Je houd niet van schaduwen...
nietwaar?
Je denkt dat het geesten zijn die je zullen pakken.
Zie je?
Dat zijn wij twee.
Het is een truuk van Apollo...
hij is de god van...
de zon.
Ik toon je hoe ze te overwinnen...
wij twee samen.
Ucefalus...
zo zal ik je noemen.
Koppig en sterk...
Ucefalus en Alexander.
Komaan, en nu samen rijden!
Er is nog hoop!
Átalo, Cleitos, Zeus zegt...
hij is beter dan jouw temmer!
Nu Ucéfalo, toon het ze.
Mijn zoon...
Mijn zoon!
Herinner je Aquiles?
Hij is mijn favoriet.
Waarom?
Omdat hij van Petrocolos hield, en zijn dood gewroken heeft.
Wat was zijn doel?
Om jong te sterven...
als grote krijger.
Had hij dan een keuze?
Jazeker, om lang te leven.
Maar dan zonder glorie.
Jij droomt van glorie, Alexander...
je moeder moedigt je aan...
er is geen glorie zonder lijden.
En deze luxe heb je niet.
Ooit zal ik zoals hun zijn...
Prometeus, ontdekte het geheim van vuur...
en gaf het aan de mensen.
Hij maakte Zeus, zo kwaad...
dat hij hem in een stenen beeld veranderde...
overdag eten vogels zijn lever op...
's nachts, groeide het weer aan...
zodat het de volgende dag weer opgegeten werd.
Hij diende als banket.
Waarom?
Niemand weet dat.
Hoe dan ook...
Edipus...
met zijn scherpe blik...
vermoorde zijn vader...
trouwde met zijn moeder...
kennis, kwam te laat...
Medéia...
vermoorde haar kinderen uit wraak.
Omdat Jason haar verliet voor een jongere vrouw.
Mijn moeder zal me nooit kwaad doen.
Het is moeilijk om te ontsnappen aan moeders, Alexander...
Je leven lang...
let op met vrouwen.
Ze zijn gevaarlijker dan mannen.
Hércules...
nadat hij zijn 12 werken gedaan had...
werd hij gestraft met krankzinnigheid.
vermoorde zijn 3 kinderen...
O Hércules, O grote Hércules...
alle grootheden, komen van verlies.
Ook jij, zal op een dag veroordeeld worden...
door de Goden.
Als ik ooit koning wordt, eet ik je op, vader.
Haast je maar niet, jongen.
Of je riskeert alles.
Mijn vader gooide me in de strijd, voordat ik kon vechten...
toen ik de eerste mens doodde, zei hij...
nu weet je het.
Ik haatte hem toen.
Maar nu begrijp ik waarom.
Een koning wordt niet geboren, Alexander...
hij wordt gemaakt...
door het staal, en door het lijden.
Een koning moet weten hoe...
degenen waarvan hij houd pijn te doen.
Hij is eenzaam, vraag maar aan Hércules...
vraag aan eender wie!
Je lot is wreed.
Geen man of vrouw zijn zo krachtig of mooi...
zonder een ramp aan het volgende.
Ze lachen als je...
hoge verwachtingen hebt...
hoe hoger je reikt, hoe harder je valt.
Zelfs je glorie wordt je afgenomen...
Ze maken je een slaaf.
8 jaren later.
Zo snel zwanger? Jij kleine hoer.
Philip trouwt in de lente...
tijdens het festival voor Dionísio.
En als haar eerste zoon geboren wordt...
haar lieve onkel, Atlas...
zal Philip overtuigen,
om de jongen zijn opvolger te benoemen.
En hijzelf, zijn raadgever.
En jij?
Jij vertrekt, naar een onmogelijke missie...
tegen een monsterlijke noordelijke stam...
om te worden verminkt...
in een onbeduidende gevecht...
en ik, geen koningin meer...
zullen gedood worden, ook je zuster,
en de rest van onze familie.
Ik wenste...
dat je soms het licht zag, moeder.
De waarheid is...
hij neemt niets wat al niet van hem was...
Er rest je alleen, de aanval.
Je gaat trouwen, met een Macedonische...
en je maakt een kind, van zuiver bloed,
je zult één van hen zijn, niet van mij...
en je hebt geen keuze, om koning te worden.
Het heeft de Ticanni.
Als jij koning werd, dat was perfekt maar je vader, dat zwijn...
Zeg niets meer over mijn vader.
Hoor je me? Niets meer.
Je hebt gelijk.
Vergeef me.
Een moeder houd teveel van...
Ik hoopte meer met elkaar te kunnen praten.
Ik wenste meer tijd samen met je te zijn.
Zoals vroeger...
toen je een lieve jongen was.
Er was nooit tijd, moeder...
als kind al, ben ik gevormd...
om altijd de beste te zijn.
Mijn arm kind...
...zoals Aquiles...
...vervloekt om zijn grootheid.
Mijn jongen.
Je mag nooit...
je gevoelens met je plichten verwarren, Alexander.
Een koning moet er zijn voor zijn volk...
Ik weet, je wordt deze zomer 19.
En de meisjes klagen dat je ze geen aandacht geeft...
dat begrijp ik, dat is eigen aan jonge mannen.
Maar als je naar Azië vertrekt zonder een opvolger te maken, verlies je alles!
Hefestión, houd van me...
zoals ik ben...
en niet wie ik ben.
Houden van?
Houden van...
in naam van Dionísio...
begrijp wat Philip voelt...
om je eigen bestwil.
Je leven hangt er vanaf...
zijn spionnen zijn dicht bij jou...
Hou op!
Ik ben een waardige zoon.
Jij gekke vrouw...
het heeft me nooit pijn gedaan.
En zelfs al had ik een zoon...
moet hij 20 zijn voordat hij kan regeren.
Zeker, en jij zult 40 zijn...
...oud en wijs...
zoals Parmenio...
en de zoon van Philip, zal ook 20 zijn.
Zoals jij nu.
maar grootgebracht door hem...
zijn bloed.
Hij zal je de troon nu nooit geven, Alexander.
Nooit.
Komaan, Alexander...
drink je zorgen weg...
zonder zorgen gaat het beter.
Er is maar één ding beter dan een gevecht te winnen, zoon...
de smaak van een nieuwe vrouw.
Dit is zoeter...
dan een slachting.
Ozelia, volg me.
Alexander, ik heb voor je de juiste gevonden.
Hoe heet je, schatje?
Hoe heet je? - Ticanni.
Ik hou van je, mijn beste vriend.
Ik hou ook van je, Cleitos.
Zie je liever, Cleitos?
Ik ga slapen in mijn graf, Hefestión.
Een heildronk.
Een heildronk!
Ik drink, ter ere van mijn grote vrienden.
En op de nieuwe unie!
Macedonia en Griekenland!
Gelijken in grootheid!
En op Philip, onze koning...
...zonder hem, was deze unie niet mogelijk.
Komaan Átlas, hou op met dat geslijm!
Tot slot...
drink ik op de koning, getrouwd met mijn nicht...
Eurídica...
een Macedonische koningin waar we trots op zijn!
Lang leve de koning!
Op Philip en Eurídice...
en op hun wettige zonen!
Átlas, jij hoerezoon!
Kom hier!
Dit is belachelijk. - Komaan!
Hou op, hou op met vechten!
Asjeblief.
Dit is mijn trouwfeest, geen straatgevecht.
Verontschuldig je voor Zeus, voor je me onteerd.
Hij noemt mijn moeder een hoer,
en mij een bastaard.
En ik onteer je? - Je bent als je moeder...
Átlas is nu mijn familie, en jij ook.
Kies je kennissen dan beter uit.
Wil je dan dat ik toezie,
hoe je jezelf belachelijk maakt?
Belachelijk?
Beledig je me! - Ik beledig je!
Je bent het niet waard in de voetstappen van mijn moeder te lopen.
Jij hond, je koningin betwisten!
Belachelijk?
Ik hoef me nergens voor te schamen,
maar jij, arrogante rat!
Ik maak haar zwanger als ik wil.
En ik maak zoveel zonen als ik wil,
en daar kan jij of je loopse moeder
niets tegen doen.
Waarom, dronken man, moet je me alles afnemen?
Wat ik doe en zeg, doe ik voor mijn moeder?
Omdat ik haar gevoelens ken, bij Hera.
En ik zie haar in je ogen.
Je aast teveel op de troon.
We weten allemaal...
dat je moeder en haar zoon, mijn dood willen!
Droom maar verder, jongen. - Kalmeer, Philip...
de wijn praat nu,
laat de jongen met rust, wacht daarmee tot morgen.
Nu...
ik beveel je...
Vraag excuses aan je koning.
Verontschuldig je!
Jij bent mijn koning niet.
Goede nacht, ouwe...
en als mijn moeder hertrouwd...
nodig ik je uit op haar bruiloft.
Jij bastaard!
Gehoorzaam me, kom hier.
En dit is de man,
die jullie van Griekenland naar Perzie zal leiden?
Hij kan niet eens een trap aflopen.
Verdwijn uit mijn paleis!
Ik verban je, bastaard!
Vertrek uit dit land, je bent niet meer welkom hier!
Je bent mijn zoon niet!
Plotseling, veranderde alles voor hem...
zijn vader, koning Philip...
werd vermoord...
en Alexander, 20 jaar...
werd de nieuwe heerser van Macedonie.
En verbrak de unie met ons...
niet gehoorzamend aan Alexander...
door verschillende Grieken...
eindigde in een revolutie.
Tot tevredenheid van de Perzen,
die deze grieken met zijn goud betaalden.
Maar Alexander kon van iemand houden als geen ander...
maar hem veraden, daar maakte hij komaf mee.
Hij doodde duizende mensen,
in de stad Tebe...
en maakte van de overlevende slaven.
Zijn doel was het...
de grieken te verslaan.
Maar tenslotte...
behandelde hij de rest van de grieken...
goed, hij had nog hoop in ze.
Tebe...
en sympatisanten van Perzie.
En ook anderen die zich herinnerden,
wie Alexander haatte...
... en waar hij voor stond.
Met 21 jaar, Alexander, viel Azie binnen...
Met een leger van 40.000 man.
En bevrijde de ene stad na de andere...
veroverde hij heel west-Azie.
en ook Egypte...
waar hij tot farao werd benoemd.
Ze vereerden hem als een god.
Het was in Egypte...
dat de orakel van Siwah...
hem verklaarde...
de zoon van Zeus was.
Tenslotte ging hij het gevecht met Darius aan...
in de hart van het Perzische Rijk.
Dicht bij Babilon.
Het was waanzin...
wij met 40.000, tegenover 250.000 barbaren.
Het was de dag, dat Alexander...
zijn leven lang op gewacht had.
Alexander, zoon van een god...
het was maar een mythe, natuurlijk...
tenminste, daar ving het mee aan.
Ik weet het, ik was er ook.
Ik zag zijn ogen.
Daar...
doorbreken we de Perzische linie...
we gaan voor hun aanvoerder.
Darius doodden?
De goden hebben hem tot bij ons gebracht, eindelijk...
als ik sterf, dat is maar één Macedonier...
maar de Perzen kunnen niets, zonder het commando van Darius.
Hier...
hier precies snijden we de keel over van het Perzisch leger.
Dat is waanzin...
je geraakt nog geen 100m bij hem.
Heb je de macht van zijn leger al gezien, Alexander?
Niet als jullie hem op de linkerflank bezighouden.
Mijn moedige, Parmenio.
Met je zoon, Filotas...
ik heb maar 2 uurtjes nodig morgen.
En jij, onkreukbare Antígonas...
valt ze in het midden aan.
Pérdicas, Leonato...
Nearco, Polipercherón...
vallen hem allemaal aan...
in het midden.
De cavalerie volgt mij naar de rechterflank.
En als Cassander aanvalt...
langs de linkerflank,
zal er een gat ontstaan.
En dan ik met de cavalerie...
met Cleito achter me...
Ptolomeo en Hefestión...
vallen we aan door het gat...
en we bereiken ons doel...
Darius zijn hoofd.
Alexander, met veel geluk, en de hulp van de goden...
moet het morgen lukken
om zijn leger te vernietigen.
Of wij worden allen afgeslacht als we ons terugtrekken.
Hij heeft gelijk.
Jij spreekt van 'naar huis'...
en terugtrekken...
begrijp je wel, Parmenio...
Babylon wordt mijn nieuwe 'huis'.
Alexander, als we toch vechten moeten...
doe het dan krachtig...
Gebruik je kracht goed,
we vallen vannacht aan,
als ze het niet verwachten.
Ik kwam niet naar Azie,
om de overwinning te stelen, Cassander.
Nee, daar ben je te eervol voor...
zonder twijfel wil je zoals in Troje...
de verhalen onder je kussen hebben.
Maar je vader hield niet van Homero.
De westelijke landen zijn geofferd, Alexander...
de hand van zijn zoon in huwelijk...
sinds wanneer kreeg een griek zoveel eer?
Dit is geen eer, Parmenio, maar trots.
Maar de grieken namen het aan, voor lange tijd.
Besef je wel dat de moordenaar van mijn vader...
in die vallei wacht?
Alexander, we zijn niet zeker
dat de Perzen dit deden...
Dat is niet belangrijk! - Dat is niet waar...
Je vader leerde je om je niet over te geven...
aan je passie.
Ik raad je aan, hergroepeer!
Trek naar de kust en maak een groter leger.
Dat deed ik, als ik Parmenio was.
Maar ik ben Alexander...
als de aarde geen 2 zonen heeft, Zal Perzie 2 koningen hebben?
Dit zijn mijn voorwaarden.
En Darius, is geen lafaard...
die zich achter zijn mannen schuilt.
Hij komt morgen naar me toe...
en zal voor Griekenland knielen...
zal Alexander genadig zijn.
Daar gaat een waanzinnige.
Hij verdiend geld, Parmenio.
Maak gebruik van de nacht, vrienden...
want morgen sterven we in Hades.
We gaan met trots.
Éufobos...
Vrees...
het hoort erbij.
Darius zal hetzelfde voelen.
De vrees voor de dood...
houd alle mannen bezig, Hefestión.
Dit leren ze niet op school.
het is de oorzaak van ons pech...
Kom binnen, grote Cráterus. - Uwe Majesteit.
Ben je klaar voor morgen?
Ik kan amper wachten, wat mij betreft.
Onze mensen zijn goed opgeleid.
Goed, mannen zonder angst vechten beter.
Ze zijn waakzaam, maar rusten ook.
Tot uw orders Generaal,
Ik slaap met mijn ogen open als een baby.
Hij heeft schrik dat iemand zijn wijn pikt.
Vanaf morgen gaan jullie een nieuwe koning zien.
We volgen je, Majesteit!
De aarde zal vol Perzisch bloed zijn.
Ik geloofde altijd, Alexander...
maar...
maar misschien is dit te groot voor ons.
Patroclo twijfelde niet aan Aquiles,
toen ze samen voor de poorten van Troja waren.
Patroclo ging eerst dood.
Als jij gaat...
als je sterft Hefestión, verliezen de Macedoniers een koning.
Maar ik zal je wreken...
en ik volg je naar het Huis des Doods.
Ik zou hetzelfde doen.
Aan de vooravond van een gevecht, is het moeilijk alleen te zijn.
Misschien...
is dit een afscheid...
mijn Alexander.
Vrees niet, Hefestión...
wij zijn het begin.
Bloed, doet het land wenen...
bloed, doet het regenen...
bloed, doet het land groeien.
Maar uit bloed, zijn alle mannen geboren.
...en sterven.
Bloed...
is het eten voor de ondergrondse Goden.
Vooruit Ucéfalus, we rijden naar ons noodlot.
Mannen, hergroeperen!
Mannen, rechtomkeer!
Mannen, geef acht!
Geliefde Ptolomeo...
ik herinner me hoe we vochten in het binnehof...
je was een gigant.
En vandaag? Hoe ga je vechten?
En jij, Ducipal...
Jij won met worstelen de laatste Olympische Spelen.
Doe je hetzelfde met je speer?
En Tarando, zoon van Menandro...
een grote soldaat van mijn vader.
Ik heb nog met je broer Hedeas gevochten.
Hij stierf dapper in Halicarnaso.
Je mag trots op je familie zijn.
Je vecht voor hun vandaag.
Jullie allemaal, eer je land...
en je voorvaderen.
En nu zijn we samen in dit verre Azie.
Waar tegenover ons...
Darius, en zijn leger staan...
Wie is die grote koning...
die moordenaars met goud betaald...
om mijn vader te vermoorden, onze koning.
Op de meest verwerpelijke en laffe manier...
wie is deze grote koning?
Darius, waar alleen zijn slaven vechten.
Wie is deze koning, hij is maar een nep koning.
Deze mannen vechten niet voor hun eigendom...
zij vechten omdat die koning...
zegt dat het moet.
Wij zijn niet als slaven hier...
wij zijn vandaag hier...
als vrije Macedoniers.
Sommigen van jullie...
misschien ikzelf...
zullen de zon niet meer zien opgaan...
over deze bergen.
Maar ik zeg je dit...
strijders leven niet in de tijd...
overwin jullie vrees...
en ik beloof jullie, jullie overwinnen de dood.
Op een dag zullen ze vragen...
wie het hardst gevochten heeft...
en jullie zullen antwoorden...
ik was die dag daar in Gaugamela.
Voor de vrijheid...
en de glorie...
van Griekenland!
Zeus met ons!
Cavalerie, vooruit, nu!
Waar gaat hij naartoe?
Weet ik niet, ik denk dat...
Volg ze, Deisus.
Hefestión, vooruit!
Lansiers!
Klaarmaken!
Hij maakt een fout, Farnacus.
Toon hem wie de konig is.
Het zijn dappere mannen.
Wachten!
Hou jullie positie!
Hou de cavalerie links in het oog!
Verhoog de snelheid!
De Perzen zijn in de meerderheid!
Cassander, alle, vooruit!
Naar links...
Infanterie, vooruit!
...nu!
Hou jullie positie!
Vader, we moeten hergroeperen, nu!
Waar is hij, waar is de koning?
Volg Alexander, vooruit!
Kom Macedoniers, rijd, rijd!
Schilden!
Ze rijden naar de horde!
Ze keren terug, hergroeperen!
Filotas!
- Vader!
Vertel het Alexander, jijzelf, en als hij niet luistert...
overleef, en red me van deze schande!
Blijf leven!
Omdat jij het nog tegen hem moet opnemen!
Darius!
Op jullie paarden!
Darius!
Vertrek, vertrek!
We kunnen ze nog voor zonsondergang inhalen!
We volgen ze tot de nacht, en vangen Darius!
Laat de paarden vrij!
Alexander!
Alexander mijn vader vraagt...
ze hebben de flanken afgeslacht.
Parmenio is aan het verliezen!
Alexander, als je ze volgt,
riskeer je dat je leger verliest!
Maar als we hem vangen krijgen we een koninkrijk.
Vlucht naar het einde van de wereld, lafaard...
maar je zult niet ver genoeg kunnen vluchten.
Naar Parmenio!
Je bloed erg, mijn heer...
Laat me je wonden verzorgen.
Nee, niet nu...
Het is niet erg, ik verzorg ze zelf.
Help hun.
Uwe Majesteit? - Heb geduld...
Hoe heet je?
Glaucos, mijn koning. - Glaucos.
Waar woon je?
Aleria.
Ontspan je lichaam...
denk aan thuis, nu.
Wees dapper, Glaucos.
En je zult in glorie verderleven.
Alexander.
Het Perzisch koninkrijk...
het grootste in de bekende wereld...
...was vernietigd.
En Alexander, met 25 jaar...
was nu de koning, van alles.
Alexander, zei ooit tegen me...
we zijn het meest eenzaam, als we een legende zijn.
En toen, werd het...
zoals in een Griekse legendarische droom...
dat Hércules de Trojanen versloeg.
Maar deze historiche moment...
Alexander, werd door iedereen geliefd.
Maar uiteindelijk werd Babylon,
de gemakkellijkste stad om in te nemen...
of te verlaten.
Stel je de verstand voor die dit ontwierp?
Met architecten als deze,
bouwen we steden waar we alleen van kunnen dromen.
Aristóteles noemde ze barbaren...
maar hij heeft nooit Babylon gezien.
Er is genoeg voor 3 generaties
van Macedonische legers.
De Macedoniers zullen snel corrupt worden Cassander.
Grote rijkdom bezoedeld de geest.
Toch niet voor hun die gevochten hebben, denk ik.
Betaal ze goed, Antigonas.
Maar niet als huurlingen voor toekomstige diensten.
Nu klink je als Philip.
Philip, heeft nooit Babylon gezien.
Nee, inderdaad niet, Hefestión.
Alexander, ik weet dat ze me een oude brompot vinden, maar...
dat zijn onze geschillen,
op deze dag, zou je vader trots op je zijn.
Bedankt, Parmenio.
Ik vraag vergiffenis voor mijn woede...
mijn trots, beide hebben ze me verblind.
Wij, kleinkinderen van geitenhoeders...
regeren over 3 miljoen vierkante kilometer land.
Niemand vreesde dat deze grote rijkdom...
ons zou vernietigen?
Je overschat ons...
zolang Darius ademt, is hij de koning van Azie...
en ik, een koning van niets.
Maar hij heeft geen macht, Alexander.
Hij vluchtte in de bergen zonder leger.
Zolang hij op de vlucht is, Filotas, geloven ze in hem.
Alleen als hij gevonden wordt, zal er beslist worden.
Ik merk dat je al beslist hebt, Alexander.
We moeten afmaken wat we niet deden in Gaugamela, Parmenio.
We moeten Darius achtervolgen, desnoods tot het einde van de wereld.
Dat was niet de opdracht van je vader.
Maar ik ben mijn vader niet.
We gaan, of zijn jullie de grootste rijkdom vergeten!
Bij de goden, wat is dit?
Een plaats waar ik zeker wil terugkomen!
Voor iedere nacht van het jaar één.
Help me, Afrodite...
hoe kan ik terug naar mijn stad na dit!
Ik raad je aan ze niet aan te raken...
voordat ik het gedaan heb.
Aristóteles was misschien aanwezig...
kunnen deze schoonheden
onze ziel betoveren?
Grote koning, Alexander.
De prinses van 1000 rozen...
en oudste dochter van Darius.
Stateira.
Nobele, Alexander...
ik kom smeken voor het leven van mijn zusters...
mijn moeder, mijn grootmoeder.
Je doet niet verkeerd...
princes Stateira...
hij is ook Alexander.
Asjeblief, ik vraag genade voor mijn familie...
neem mij als slavin, grote koning...
Kijk in mijn ogen...
princes...
en zeg me...
hoe wil je behandeld worden?
Als een... princes.
Dan zal het zo zijn.
Jij en je familie zullen behandeld worden zoals mijn familie.
Je blijft in dit paleis, zolang je wilt.
Heb je nog andere wensen, mijn nobele princes?
Nee.
Alles wat ik wens...
heb ik...
'verkregen'
...verkregen.
Je bent een echte... koningin.
Ja...
ze past goed bij jou.
Maar jij doet niets...
je bent al 3 maanden in Babylon...
en laat me achter in Pella, in de genade van mijn vijanden.
Waar je veel van hebt...
Antípatas, bekleed met de macht die jij hem gaf...
ik laat je weten, dat het elke dag sterker wordt.
Hij onderhandeld stiekem met Parmenio...
die gevaarlijk is.
Waar je zeker voor moet opletten...
zijn diegenen die je het naaste zijn...
ze zijn als slangen.
En kunnen omgekocht worden.
Generaal Attalus.
Cassander, is de zoon van Antípatas.
Cleitos, je vaders lieveling...
en Ptolomeo, je vriend, ja, maar, pas op...
met denkers...
ze verblinden zichzelf.
Ik wil je alleen waarschuwen...
maar, je hebt ze alle rijk gemaakt...
behalve je moeder, en jezelf...
je leeft in genereuze armoede.
Waarom geloof je me nooit?
Het is slechts mijn pessimistische mening...
ik ken echter alle geheimen...
en ze zijn zwart, Alexander...
zo zwart...
maar in jou...
de zoon van Zeus...
ligt het licht voor de wereld.
Je begeleiders, worden overschaduwd...
maar jou naam gaat de geschiedenis in...
Als het glorieuze helder licht.
Altijd jong, altijd inspirerend...
nooit zal er een Alexander als jij zijn.
Alexander, de Grote.
Vergeet me niet naar Babylon te halen zoals beloofd, ik kan je helpen.
Als ze je kwaad doen, krijgen ze het met mij te doen...
als koningin van Babylon.
Ze vraagt wel veel,
voor 9 maanden zwangerschap.
Breng haar, Alexander, ze zal je vreugde geven.
Vreugde?
Ik ben haar nachtmerrie.
Blijf bij me vannacht, mijn Hefestión.
Ik neem zelf mijn bad...
...bedankt, Bagoas.
De generaals verwijten je je obsessie voor Darius.
Ze zeggen dat je niet bestemd bent om koning van Azie te worden.
Natuurlijk...
ze willen enkel rijk naar hun land terugkeren...
maar ik zag de toekomst, Hefestión, duizend keer...
met duizend gezichten.
Deze mensen willen...
hebben verandering nodig.
Aristóteles had ongelijk over ze.
Hoe dat?
Kijk wie we overwonnen hebben...
ze begraven hun doden niet...
ze verbrijzelen hun vijanden tot stof...
ze paren in het openbaar!
Wat denken ze...
of weten wat goed is, als niemand van hun...
kan lezen?
Maar met iemand als Alexander, kunnen ze gaan...
wat ze voor onmogelijk hielden.
Ze kunnen werken als soldaat in de steden...
de Alexandrien, van Egypte, tot de oceaan.
We kunnen deze landen verenigen, Hefestión...
...en het volk.
Sommigen zeggen, dat deze Alexandrien,
een uitbreiding van Alexander zelf zijn.
Ze brengen mensen naar de stad en maken er slaven van.
Maar we bevrijden ze, Hefestión,
ik veroordeelde de Perzen die hun slaven maakten.
Het volk van de wereld bevrijden.
Dat zou meer glorie als Aquiles zijn...
nog meer dan Hércules...
vrijheid dat rivaliseerd met Prometeu...
Ik was altijd een vriend van het volk.
Vergeet niet waarin deze helden geloofden.
Ze hebben erg geleden.
We lijden allemaal...
Jouw vader, de mijne...
ze deden hun best, maar tenslotte...
Het enige wat telt is,
wat je bereikt hebt.
Je zei ooit dat de dood vrezen,
motiveert alle mensen.
Is er geen andere kracht?
Geen andere liefde in je leven...
...Alexander.
Soms vraag ik me af...
of je niet vlucht voor je moeder.
Zoveel jaren, zoveel afstand tussen jullie...
waar heb je angst voor?
Wie weet deze dingen, Hefestión?
Toen ik een kind was...
leerde mijn moeder mij dat mijn vader zwak was.
Ben ik dat ook, Hefestión?
Zwak, of goddelijk?
Ik weet alleen dat...
ik alleen jou vertrouw.
Ik mis je, ik heb je nodig...
Ik hou van jou, Hefestión.
Niemand anders.
Ik doe mijn haar zoals je wilt...
Zoals dit.
Hou daarmee op.
Je stem, als de wind, maakt me lam, Alexander.
Je hebt ogen, als geen ander.
Ik klink als een domme schooljongen...
Je bent alles waar ik om geef...
en de zoete zweem van Afrodite...
ben ik jaloers je aan deze wereld te verliezen
je bent een deel van mij.
Je verliest me nooit, Hefestión.
Ik zal altijd met je zijn...
tot het einde.
De aktie die gevoerd werd in noordelijk Perzie...
veranderde in een harde geruilla oorlog...
van bijna 3 jaar.
Ze jaagden Darius op, tot Bactria...
maar ze misten hem op een paar uur na.
Hij was stervende toen we hem vonden, sir.
Hij vroeg om water.
Hij dronk, en stierf.
De grote koning Darius, was verraden,
door zijn eigen krijgsheren.
Nadat hij begraven werd...
joeg Alexender deze krijgsheren...
naar onbekend gebied.
Ze staken de rivier Oxus over, richting Saltya.
We volgden ze naar het onbekende land van Sythia.
We waren reeds legendarische helden.
Er wordt nu gezegd dat we ons op de grens bevonden,
waar Europa, en Azie elkaar ontmoeten.
eigenlijk wisten we niet waar we zaten.
Hier, bouwde Alexander, zijn 10º Alexandrie...
bevolkte het met veteranen en vrouwen,
en iedereen die de grens overstak
Hij ontkende elke nederlaag, en vormde dan...
nieuwe alexandrien, en veroverde nieuwe stammen.
Tot op de dag dat hij...
het hoofd van zijn ergste vijand kreeg.
Voor Alexander, bestond er niemand die recht had...
op de troon van Azie.
Waar nu ook Saltya en Bactria bijhoorden.
Het was hier dat Alexander een van zijn geheimzinnige beslissingen nam.